Χθες το βράδυ ήθελα να αυτοκτονήσω.
Φαινόταν σαν να μην έχει κανένα νόημα όλο αυτό.
Αλλά τότε το πρόσωπό σου έλαμψε μπροστά στα μάτια μου.
Τι θα κάνεις χωρίς εμένα;
Αγιέσα αγαπητή μου,η ζωή δεν είναι σαν ένα απ'τα βιβλία σου...
...όπου μπορείς να βάλεις τελεία όποτε θέλεις.
Οχι.
Οχι,αγαπητή μου.
Αν δεν ήθελες να παντρευτείς,θα μπορούσες να μου το πεις.
Εχουν περάσει 7 χρόνια από εκείνο το περιστατικό.
7 καταραμένα χρόνια,Αγιέσα.
Τι συμβαίνει με σένα;
Πόσο καιρό μπορείς να ζεις μόνη σου;
Γερνάω.
-Μπορώ απλά... -Χθες,όταν ετοιμαζόμουν.
Ολοι γύρω μου ήταν τόσο χαρούμενοι.
Αλλά για μένα,ήταν περισσότερο σαν αναστάτωση.
Στην πραγματικότητα,αισθανόμουν τόσο πνιγμένη που ήταν δύσκολο να αναπνεύσω.
Ολη μου η ζωή περιστρέφεται γύρω απ'αυτή την ερώτηση...
...γιατί δεν εμφανίστηκε,μπαμπά; -Αγιέσα,όχι.
Οχι,αγαπητή μου.
-Γιατί δεν εμφανίστηκε,μπαμπά; -Αρκετά,αγαπητή μου.
Σταμάτα το.
Δεν έγινε τίποτα.Δεν έγινε τίποτα.
-Δεν έγινε τίποτα. -Λυπάμαι.
-Λυπάμαι.Λυπάμαι,μπαμπά. -Οχι,όχι.
-Σε απογοήτευσα. -Οχι,όχι.
-Δεν μπορούσα να το κάνω. -Οχι.
Λυπάμαι.
Δεν έχει σημασία για μένα τι πρόκειται να σκεφτούν οι άνθρωποι.
Απλά πες μου...
Πες μου τι θέλεις απ'τη ζωή.
Πες μου.
Μπαμπά...
Θέλω...
Θέλω να φύγω μακριά απ'αυτή την ατμόσφαιρα, κι αυτή την κατάσταση.
-Μπορείς να μου δώσεις 24 ώρες,σε παρακαλώ; -Φυσικά,αγαπητή μου.
Φυσικά.Γιατί όχι;
Πες μου που θέλεις να πας.
Θα κλείσω αεροπορικά εισητήρια τώρα αμέσως.
Απλά...
Απλά ακύρωσε την παρουσίαση του βιβλίου σου στο Δελχί.
Οχι όχι μπαμπά.Είναι σημαντική.
Πόσο καιρό θα αποφεύγω το παρελθόν μου;
Σε παρακαλώ.
Μιλάω στο βιβλίο εφήμερης επιτυχίας με τη ραγισμένη καρδιά...
...που έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Ναι,σ'αυτό.
Ακουσα ότι διέλυσες τον αρραβώνα σου με τον Σαμίρ.
Ο γάμος δεν είναι για μένα.
Δεν μπορώ να κάνω ξανά το ίδιος λάθος.
Αν δεν θέλεις να παντρευτείς,τότε ξεκίνησε το επόμενο βιβλίο σου.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Κάθε φορά που ανοίγω τον φορητό μου υπολογιστή, βρίσκω τον εαυτό μου ξανά στην ίδια κατάσταση.
Την ίδια ερώτηση.
Η αλήθεια είναι Αγιέσα ότι δε σε αγάπησε ποτέ.
Δε σ'αγάπησε ποτέ.
Μου το έκλεισε.
Ναι,μαμά.
Αγαπητή μου,αγαπητή μου...
Ναι,φυσικά,μαμά.
Εντάξει,ας πάμε τότε.
Ελα.
Μαμά.
Πούλτι,αν δεν έρθεις τώρα τότε θα σε αφήσω στον σταθμό.
-Μα μαμά,το παπούτσι μου... -Ποιο παπούτσι;
Το κορδόνι έχει λυθεί ξανά.
Πως λύνουν τα κορδόνια σου όλη την ώρα;
Πρέπει να τα πειράζεις.
Στο έχω πει χιλιάδες φορές...
κι εσύ γελάς.
Ελα,κουνήσου.
Σκατά.
Τσιγάρα,δικέ μου.
Πραντάν.
Κυρία Πραντάν.
Δεσποινίς...
Ω,συγνώμη.
Δεσποινίς Αγιέσα Πραντάν.
-Αριθμός θέσης 15. -Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
Κανένα πρόβλημα,Κυρία.Απλά μία μικρή παράκληση.
Τι παράκληση;
-Αυτός είναι ο Κύριος και η Κυρία Σίνγκ. -Γεια σας.
Νιόπαντροι.
Το πρόβλημά τους είναι ότι έχουν κάνει κράτηση για καμπίνα δύο θέσεων.
Και για κάποιο λόγο,τους διέθεσαν καμπίνα τεσσάρων θέσεων.
Αυτό μπορεί να είναι λάθος του συστήματος ή του πράκτορά τους.
Αλλά το πρώτο τους ταξίδι έχει χαλάσει.
Είχαμε μία παράκληση αν μπορούσατε...
Σας παρακαλούμε,Κυρία.
Εντάξει.
Εντάξει,Κυρία.
Σας ευχαριστούμε,Κυρία.
Πολύ συνεργάσιμη.
Πείτε της ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε.
Φύλαξα τα κλειδιά στο ψυγείο.
Κυρία,ελάτε σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ.
Ναι,έχουμε τακτοποιηθεί.
Οχι,δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Ναι,είμαστε άνετα.
Ναι,φυσικά.
Θα φύγουμε μόλις αναχωρήσει το τραίνο.
Το ίδιο παλιό,ιδιαίτερο τραίνο.
-Πατάτες και ψωμί. -Αρνίσιο κεμπάμπ και γλυκό.
Ξέρει τα πάντα.
Οχι,όχι.
Ναι...
Κράτα το εσύ.
Ο επιβάτης νούμερο 4;
Νάτος.
Εξοχα.
Θα χρειαστεί κουβέρτα;
Αμέσως.
Ο Ντεβντάς γελάει.
-Συγχαρητήρια. -Συγχαρητήρια.
Ανού.
Συγνώμη.
Το όνομά μου είναι Ανού.Είμαι η Ανού.
Αγιέσα.
Αγιέσα....Ανού.
Αλφα...άλφα...τι σύμπτωση.
Ετσι δεν είναι,αγαπητή μου;
Κι αυτή είναι η κόρη μου η Πούλτι.
Πούλτι,πες γεια στη θεία.
Γεια σου,θεία.
Γεια.
Στην πραγματικότητα,από τη στιγμή που φύγαμε απ'το σπίτι,απ'το Μαλάτ...
...πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
Αλλά ξέρεις,η Πούλτι...
Μπορείς να την προσέχεις για ένα λεπτό,σε παρακαλώ;
Θα επιστρέψω αμέσως.
Ευχαριστώ.
Ξέρεις γιατί το όνομά μου είναι Πούλτι;
Γιατί;
Επειδή κάνω πάντα κάποια σκανταλιά.
Αλλά ο πατέρας μου πάντα...
Θέλεις να παίξουμε ένα παιχνίδι;
Ποιο;
Μπορείς να φιλήσεις τον αγκώνα σου;
Ναι.
Δείξε μου.
Μαμά.
-Μαμά. -Τι συνέβη;
Φεύγει το τραίνο.
Η μαμά σου είναι στην τουαλέτα.
Μαμά...
-Πούλτι. -Μαμά....
Πούλτι.
-Μαμά,που ήσουνα; -Γιατί ανησυχείς τόσο πολύ;
-Ημουν ακριβώς εδώ,αγαπητή μου.Στο τραίνο. -Με συγχωρείτε.
Συγνώμη.
Συγνώμη,αγαπητή μου.Συγνώμη.
Ελπίζω να μη σε ταλαιπώρησε πάρα πολύ.
Οχι.
-Μαμά. -Συγνώμη.
-Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ. -Κανένα πρόβλημα.
-Μπορούμε να μιλήσουμε στον μπαμπά; -Οχι.
Σ'ευχαριστώ.
Είσαι καλά;
Ναι.
Φαίνεσαι λυπημένη.
Το έχεις περάσει και ξέρεις.
Κράτα το.
Ναι.
Ναι,το τραίνο έχει φύγει.
Οχι,είναι μία Κυρία.
Η Πούλτι τα πάει πολύ καλά μαζί της.
Ναι.
Θα φάμε σύντομα.
Μισό λεπτό.Μίλησε στην Πούλτι.
Πες γεια στον μπαμπά.
Μαμά,για πόσο ακόμα θα μιλάς;
Πεινάω.
Μόλις δυο λεπτά,αγαπητή μου.
Θα σου δώσω.Μόλις δύο λεπτά.
Σε παρακαλώ.
Ντεβ,μπορώ να σου τηλεφωνήσω μετά που θα έχουμε φάει,σε παρακαλώ;
Ξέρεις,αλλιώς θα αρχίσει να μου κάνει κήρυγμα.
Εντάξει,γεια.
Θα σερβίρω το φαγητό σου,εντάξει;
Μιλούσες στον Αρτζούν,έτσι δεν είναι;
Τι;
Στον Αρτζούν.
Φαίνεται πιο όμορφος στην τηλεόραση.
Ξέρεις,ξόδεψα πολλά χρήματα για να τον κάνω να κερδίσει στο μεγάλο φινάλε.
Ψήφιζα σε κάθε επεισόδιο.
Τρέλα.
Πες μου κάτι,να σερβίρω το φαγητό σου στο πιάτο ή θα σερβιριστείς μόνη σου;
Δεν θα φάω,αλλά σ'ευχαριστώ.
Τι συνέβη,αγαπητή μου;
Σ'ευχαριστώ.
Ουάου...
Ξέρεις,τα κεμπάμπ είναι τα αγαπημένα της.
Δεν τα μοιράζετε ποτέ με κανένα.
Νομίζω ότι σε συμπαθεί.
Στην πραγματικότητα,η κουνιάδα μου μπορεί να μαγειρέψει μόνο τρία πράγματα.
Ετσι,κάθε φορά που κάποιος ταξιδεύει με τραίνο...
...κάνει και τα τρία πιάτα.
Χωρίς καν να ρωτήσει.
Στην πραγματικότητα,ο πεθερός της μόλις έκανε εγχείρηση μπάι-πας.
Είχε μεγάλους μπελάδες.
Το μωρό της είναι μόλις 8 μηνών.
Ετσι,έμεινα μαζί της ένα μήνα.
Ακόμα και η μητέρα μου έμεινε μαζί της ένα μήνα πριν από μένα.
Η μητέρα σου έμεινε με την κουνιάδα σου;
Ω,όχι...οι γονείς μου μένουν στη Ρούρκι.
Η πεθερά μου.
Ω...
Ειλικρινά,είναι πολύ υποστηρικτική.
Οταν είναι τριγύρω τα πράγματα γίνονται πολύ εύκολα για μένα.
Που πηγαίνεις; Είσαι απ'το Δελχί;
Απ'το Μουμπάι.
Κατάλαβα...γιατί πας στο Δελχί;
Εχω μια παρουσίαση βιβλίου.
Πηγαίνεις στο Δελχί για να διαβάσεις ένα βιβλίο.
Εγώ έγραψα αυτό το βιβλίο.
Ω...
Ωστε,είσαι συγγραφέας.
Ωραία.
Που στο Δελχί;
Στην ΑΜ.Α.
Στην αμυντική αποικία.
Ναι...
Κατάλαβα..
Μένουμε στο παλιό Δελχί.
Στην πραγματικότητα,εκεί ζει απ'την αρχή η οικογένεια του άντρα μου.
Το σπίτι μας είναι πολύ γνωστό σ'αυτόν τον τομέα.
Στην πραγματικότητα,αυτή η περιοχή είναι τώρα γνωστή με το όνομά μας.
Το αρχοντικό του Νέτατζι.
Ελα κάποια μέρα.
Είναι εξαιρετικό μέρος.
Πούλτι.Τι συνέβη;
-Μαμά. -Είναι απλά μια σήραγγα,αγαπητή μου.
Ολα είναι εντάξει.
Είναι εδώ η μαμά.
Μη φοβάσαι.
Και είσαι γενναίο παιδί.
Η καρδιά του παλιού Δελχί,αυτό είναι το αρχοντικό του Νέτατζι και η καρδιά του...
...ακόμα χτυπάει...με την αναπνοή μας.
Και αυτό είναι ένα απ'αυτά τα παλιά αρχοντικά...
...που δεν εγκαταλείφθηκε από τις οικογένειες που ζούσαν σ'αυτά.
Παιδιά.Καλώς ήρθατε στο σπίτι μου.
Εντάξει παιδιά,αυτή είναι η μικρότερη αδελφή μου η Ρενού.
Το ανερχόμενο μελλοντικό αστέρι της Ινδίας.
Εντάξει.Ανερχόμενο μελλοντικό σούπερ αστέρι.
Εντάξει...Οουό...
Το κυριότερο.
Βλέπετε αυτούς τους τοίχους;
Αυτά τα τούβλα τοποθετήθηκαν το 1858.
Αλλά...
-Είναι τόσο χαριτωμένος. -Τι κάνεις;
Κάθε τούβλο είναι ακόμα τόσο νέο όσο και πριν.
Κάθε...
Τι έχεις πάθει;
-Κάθε πέτρα. -Τι;
Κάθε πέτρα έχει μια ιστορία.
-Μπορείς να την ακούσεις; -Ναι.
Ελα.
Εντάξει παιδιά,ακολουθήστε με όλοι.
Και περπατήστε προσεκτικά.
Κάποιος καλύτερα να κάνει μια ερώτηση.
Αυτά τα κιγκλιδώματα είναι απολύτως σταθερά.
Είναι σκαλισμένα.
Περπατήστε προσεκτικά,ένα προς ένα.
Αυτός είναι ο πρώτος όροφος.
Και όλα σ'αυτόν τον όροφο είναι αντίκες.
Και αυτή η συγκεκριμένη ζωγραφιά πίσω σας ήταν η αγαπημένη του παππού μου...
...επειδή ανήκει στο 1857...
Οταν ξέσπασε ο πόλεμος.
Υπήρξε μια τεράστια επανάσταση εκεί πίσω.
-Τι; -Μια επανάσταση σε κάθε επίπεδο.
Ηρθα εδώ για να γράψω το βιβλίο μου και όχι να φλερτάρω τριγύρω όπως εσύ.
Ακριβώς.
-Ακριβώς. -Ελα.
Αυτό είναι.
Από τότε μέχρι σήμερα...
Οπως σας υποσχέθηκα φίλοι μου,αυτή η περιήγηση έπρεπε να τελειώσει μ'ένα παραδοσιακό οικογενειακό γεύμα Ματούρ.
Θα ήθελα λοιπόν να σας συστήσω στον Σεφ.
Και στη μαμά μου...
Την Κυρία Κάμλα Ματούρ.
Ελάτε,παιδιά.
Αυτό είναι το ειδικό οικογενειακό μιντ τσάτνι. (σάλτσα)
Μιντ Τσάτνι.
Εχει φύλλα κορίανδρου σκόρδο και πιπερόριζα.
Είναι καυτός.
...υπάρχει ένας ειδικός τρόπος για να τη φάς.
Θα σου πω πως να τη φας.
Βασικά,πρέπει να το βυθίσεις στο τσάτνι.
Δεν είναι.
Είναι καυτός.
Δεν είναι.
Είναι καυτός!
Μπορώ να σε βοηθήσω;
Καυτή!
Είναι πολύ καυτή.
Το φαγητό. -Εντάξει.
Πιες λίγο νερό.
Γιατί αρχοντικό του Νέτατζι;
Υπήρχε κάποιος διάσημος ηγέτης στην οικογένειά σου;
-Λοιπόν... -Αυτό το σπίτι ονομαζόταν...
...πριν Ματούρ Νιβάς.
Αλλά από τότε που ήρθε να ζήσει εδώ ο Νέτατζι, αυτό το όνομα έγινε μόνιμο.
-Νέτατζι; -Ναι,βλέπετε...
Νέτατζι Σουμπάς Τσάντρα Μπόζ.
Πάλι τα ίδια.
1934
Ηταν η νύχτα της 16ης Δεκεμβρίου.
Το άρωμα απ'τις γλυκοπατάτες και η ανεξαρτησία πλημμύριζαν τον αέρα.
Ο Νέτατζι έπρεπε να ταξιδέψει στο Αφγανιστάν.
Επρεπε να σώσει τον εαυτό του από τα αδιάκριτα βλέμματα των εχθρών για μια νύχτα.
Και τότε...
χτύπησε την πόρτα μας ο Μπαμπουράμ.
Οχι,δεν ήρθε να πουλήσει καραμέλες γάλακτος.
Εφερε μαζί του τον Νέτατζι Σουμπάς Τσάντρα Μπόζ.
Αδελφέ,κέικ;
Από τότε ο Ματούρ Νιβάς έγινε Νέτατζι Μανόρ.
Είσαι κάτι σαν λάτρης της ιστορίας;
Ο αδελφός είναι κάτοχος διδακτορικού.
Μέσα σε δύο χρόνια,προήχθη από επίκουρος καθηγητής σε καθηγητής ιστορίας.
Αλλά βλέπεις,ο αδελφός μου αγαπούσε τα παλιά λείψανα περισσότερο απ'το μισθό του.
Μαμά,τι συνήθιζε να λέει ο αδελφός μου;
-Τα τείχη του κόκκινου οχυρού... -Εχουν μεγάλη ιστορία.
Ανόητο αγόρι.
Βλέπετε...οι επιλογές ενός ανθρώπου τον κάνουν αυτό που είναι.
Ετσι δεν συνήθιζε να λέει ο μπαμπάς,Κυρία Ματούρ;
Και αν δεν το είχα επιλέξει,τότε δεν θα σας συναντούσα ποτέ.
Οπως είπα,είναι καυτός.
Κι εσείς δεν θα είχατε δει ποτέ το αρχοντικό του Νέτατζι.
Ανάιντα.
Σήκωσε το τηλέφωνο.
Ανάιντα,σε παρακαλώ.
Την αγαπούσε πολύ.
Ο Αρτζούν έγινε οπαδός των Queen των Metallica και αργότερα των AC/DC.
Το ανόητο αγόρι την έριξε τραγουδώντας τα τραγούδια του Κουμάρ Σανού.
Σοβαρά,αδελφέ.
Ποιο τραγούδι τραγούδησε;
"Οπως χρειάζεται κάποιος να αναπνεύσει... για να μένει ζωντανός"
Ω,παλιό.
"Οπως χρειάζεται κάποιος να αναπνεύσει... για να μένει ζωντανός"
"Το μόνο που χρειάζομαι είναι μια αγαπημένη, να ερωτευθώ"
-Γεια. -Γεια.
Ει.
Ω,γεια.
Τι κάνεις εδώ;
Θέλω να σου μιλήσω.
Ω...αλλά οι περίπατοί μου πρόκειται να αρχίσουν σύντομα,οπότε...
Σωστά.Το ξέρω.Εκανα κράτηση.
Ξανά.
Αν είσαι τόσο ερωτευμένη με το Δελχί, τότε θα σου συστήσω ένα βιβλίο.
Το Δελχί του Ράτζα Ρουμί απ'έξω κι ανακατωτά.
Θα συμβεί και με το Δελχί.
Σύντομα θα είναι εδώ και οι άλλοι.
Κανείς δε θα έρθει.
Συγνώμη.
Είμαι μόνο εγώ.
Οχι.
-Υπάρχει η Λάρα,ο Γκάμπυ,η Σίλα... -Ο Σετού,η Τίκε,ο Ράνου.
Ολοι αυτοί είμαι εγώ.
Είσαι τελείως τρελή.
Εννοώ,όχι τρελή,τρελή.
Αλλά θέλω να γίνω συγγραφέας,οπότε λίγη κατάρτιση είναι απαραίτητη.
Μπορούμε να καθίσουμε και να μιλήσουμε;
-Γεια σου,θείε. -Γεια σου,γιε μου.
Σου αρέσουν αυτά τα σοκάκια που εμφανίζονται ξαφνικά;
Πολύ.
Δες το απ'τη δική μου άποψη.
Ολα είναι κοντά.
Οπως ζητάει ο ένας την ευημερία του άλλου.
Παλιά σπίτια,αλλά με συνδεδεμένες στέγες, υπερ-ανεπτυγμένα στηθαία.
Και η αναστάτωση.
Το άρωμα των μπαχαρικών.
-Και... -Και;
Κι αυτό το ζεστό τσάι,το εξαιρετικό γλυκό σιρόπι...
...εκείνη η θεία με το φύλλο μπέτελ και αυτός ο άνθρωπος με το μπαλόνι.
Αυτά δεν είναι ξαφνικά εμφανιζόμενα σοκάκια. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Πως κάνεις τα πάντα τόσο όμορφα;
Λοιπόν...
Είναι εξαιτίας του μπαμπά μου.
Συνήθιζε κάθε μέρα να μου κάνει μια περιήγηση σ'αυτά τα σοκάκια κουβαλώντας με στους ώμους του.
Και κάθε Κυριακή...
...με πήγαινε σ'αυτά τα μνημεία για να μου πει την ιστορία τους.
Και ξέρεις,ακόμα και σήμερα,όταν πραγματοποιώ αυτές τις περιηγήσεις
...και προσπαθώ να εντρυφήσω τους ανθρώπους στον κόσμο μου και να τους πω την ιστορία μου....
...νιώθω ότι ο πατέρας μου είναι μαζί μου.
Και αυτό το συναίσθημα με κάνει να νιώθω και πάλι ζωντανός.
Ελα εδώ,έλα εδώ.
Χαμογέλα.
Τα τηλέφωνα συχνά χάνονται.
-Αυτή θα είναι μαζί μου για πάντα. -Εντάξει.
Νομίζεις ότι είμαι τρελή;
Οχι.
-Μόνο για λίγο. -Γιατί;
Λοιπόν,πηγαίνεις περιήγηση στα αξιοθέατα με έναν άγνωστο.
Πρέπει να είσαι λίγο τρελή για να το κάνεις αυτό.
Γιατί άγνωστος;
Ονομα: Ντεβ Ματούρ.Διεύθυνση: Αρχοντικό Νέτατζί.
Εντάξει.
-Μπορούμε να κάνουμε πάλι αυτόν τον περίπατο; -Ναι,σίγουρα.
Ελα.
"Αν δεν κρατάς τα χέρια μου..."
"...που αλλού θα πάω"
"Είμαι σίγουρος ότι γνωρίζεις..."
"...ότι είμαι όλος δικός σου"
"Το ταίριασμά μας...έγινε στα ουράνια"
"Γι'αυτό συναντηθήκαμε στη Γη,έτσι δεν είναι;"
"Αναζητώ καταφύγιο στην αγκαλιά σου"
"Κάνε με ακριβώς όπως είσαι"
"Αν ποτέ χαθώ..."
"...βρες με και φέρε με πίσω"
"Αναζητώ καταφύγιο στην αγκαλιά σου"
"Κάνε με ακριβώς όπως είσαι"
"Αν ποτέ χαθώ..."
"...βρες με και φέρε με πίσω"
"Οταν έρχεσαι..."
"...προσεύχομαι να μη φύγεις ποτέ ξανά"
"Οταν δεν είσαι μπροστά μου..."
"...η καρδιά μου είναι ανήσυχη"
"Ας καθίσουμε μαζί...και ο χρόνος να σταματήσει"
"Η χάρη της αγάπης είναι ορατή...για σένα και για μένα"
"Το ταίριασμά μας...έγινε στα ουράνια"
"Γι'αυτό συναντηθήκαμε στη Γη,έτσι δεν είναι;"
"Αναζητώ καταφύγιο στην αγκαλιά σου"
"Κάνε με ακριβώς όπως είσαι"
"Αν ποτέ χαθώ..."
"...βρες με και φέρε με πίσω"
"Αναζητώ καταφύγιο στην αγκαλιά σου"
"Κάνε με ακριβώς όπως είσαι"
"Αν ποτέ χαθώ..."
"...βρες με και φέρε με πίσω"
"Ω ναι,κάνε το,σε παρακαλώ"
"Το πεπρωμένο σε έχει...φέρει σε μένα."
"Αλλά πιστεύω ότι το πεπρωμένο μας δεν μας παίρνει σε ξεχωριστό ταξίδι"
"Ας ζήσουμε μια ολόκληρη ζωή σ'αυτή τη στιγμή"
"Δύο γραμμές μπορεί να γίνουν άγνωστες ξανά"
"Το ταίριασμά μας...έγινε στα ουράνια"
"Γι'αυτό συναντηθήκαμε στη Γη,έτσι δεν είναι;"
"Αναζητώ καταφύγιο στην αγκαλιά σου"
"Κάνε με ακριβώς όπως είσαι"
"Αν ποτέ χαθώ..."
"...βρες με και φέρε με πίσω"
"Αναζητώ καταφύγιο στην αγκαλιά σου"
"Κάνε με ακριβώς όπως είσαι"
"Αν ποτέ χαθώ..."
"...βρες με και φέρε με πίσω"
"Ω ναι,κάνε το,σε παρακαλώ"
Δεν είμαι καλή στη διατήρηση επαφής,χμ.
Οπότε μη με χάσεις.
Εντάξει,δεν θα σε...χάσω.
Τζαλέμπι μου. (ινδικό γλυκό)
Σου μοιάζω με τσαλέμπι;
Οχι.
Αλλά είσαι εξίσου γλυκιά.
Σκατά.
Ανάιντα.
Ανάιντα,άκουσε.
Δε θα πιστέψεις τι μου συνέβη.
Του Ντεβ...
Του Ντεβ η γυναίκα.
Μοιράζομαι την καμπίνα με την γυναίκα του Ντεβ.
Και άκουσε Ανάιντα,δεν είναι μόνο η γυναίκα του αλλά και η 7χρονη κόρη του.
Η 7χρονη.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Αυτός ο απατεώνας σε χρησιμοποιούσε όλο αυτό το διάστημα.
Οχι,όχι,όχι.
Οχι!
Η καρδιά μου δεν το δέχεται.
Πως μπορώ να κάνω τόσο λάθος;
Με αγαπούσε.
Με αγαπούσε,σωστά.
Δεν το ξέρω.Είσαι τρελή;
Πρέπει να ξέρω.
Πρέπει να ξέρω.Πρέπει να ξέρω.
Δεν ξέρω.
Πρέπει να ξέρω.
Ανάιντα;
Μπορείτε σας παρακαλώ να αλλάξετε την καμπίνα μου;
Κάποιο πρόβλημα,Κυρία;
Αλλά θέλω να αλλάξω.
Δώστε μου 10 λεπτά.
Θα φτάσουμε σύντομα στο σταθμό Κάλιαν.
Θα ελέγξω και θα σας πω.
Σας ευχαριστώ.
"Επιβάτες,την προσοχή σας παρακαλώ"
-Βιάσου. -Ερχομαι.
Δεν είναι αυτή.
Θεέ μου.
-Είναι η κόρη σου; -Μάλιστα.
-Πούλτι,πες γεια στη θεία. -Γεια.
Γεια.
Ο Φαιζού μου.
Ο Φαιζάλ.Ο εγγονός μου.
Εχει την ίδια ηλικία.
Ζει με τη μητέρα και τον πατέρα του στην Αμερική.
Οουάου! Αμερικανός εγγονός.
Χμ,χμ.Τι είπες αγαπητή μου;
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος της.
Οτι ο εγγονός της μπορεί να γίνει αμερικανός.
Είτε πάμε εμείς οι Δελχίτες στην Αμερική ή στην Αφρική.
Παραμένουμε Ινδοί,θεία.
Απόλυτο δίκιο.
Δεν είναι αυτός ο φόβος μου.
Φοβάμαι ότι θα μας ξεχάσει.
Τότε αγαπητή μου,δείξε κάποια γενναιοδωρία....
...και θυμήσου τον για λογαριασμό του.
Τότε θα είστε και οι δύο χαρούμενοι.
Ξέχασέ το.
Είμαστε στην επόμενη καμπίνα.
Ελα,εντάξει.
Είσαι υπερβολικός.
-Πάντα να αστειεύεσαι για τα πάντα. -Νά'σαι καλά.
Πες μου κάτι.Θα με παντρευτείς την επόμενη φορά;
Χμ;
Τι είδους απάντηση ήταν αυτή;
Ηταν ναι ή...απλά μια ερώτηση;
Σταμάτα.
Τι κάνει;
Ποιον θέλεις τόσο νωρίς το πρωί;
Γεια.
Είχα μια ερώτηση για σένα.
Ποια;
Θέλω να σε παντρευτώ.
Χμ;
Ηταν ένα ναι ή μια ρητορική ερώτηση;
Βιάσου.
Δεν έχω αποβιβάσει ακόμα τις αποσκευές μου.
Αλλιώς θα επιστρέψω στο Μουμπάι.
Αν δεν μπορείς να πεις ναι μπορώ να της το πω εγώ;
Αυτό απαιτεί μερικά γλυκά.Οι καιροί αλλάζουν.
Κυρία.Γεια σας,Κυρία.
Το 2ο και το 3ο AC είναι πλήρης.
Αν έχετε πρόβλημα να προσαρμοστείτε στην καμπίνα με το παιδί...
...τότε μπορείτε να πάρετε την δική μου κουκέτα.
Αν στέκεστε έτσι εδώ,τότε δεν θα νιώθω καλά.
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Μπορώ να ξαπλώσω οπουδήποτε θέλω.
Σας ευχαριστώ.
'Χθες το βράδυ ήθελα να αυτοκτονήσω'
'Γιατί δεν εμφανίστηκε,μπαμπά;'
'Δεν με αγάπησε ποτέ.'
΄Χθες το βράδυ ήθελα να αυτοκτονήσω'
'Αυτός ο απατεώνας σε χρησιμοποιούσε όλο αυτό το διάστημα.'
'Δεν σε αγάπησε ποτέ.'
Δεν είναι ένα πολύ ωραίο ηλικιωμένο ζευγάρι;
Το είδος για 'πάντα ευτυχισμένοι'.
Οι άνθρωποι πάντα διαδίδουν φήμες ότι οι γάμοι δεν διαρκούν...
Ετσι δεν είναι;
Παρεμπιπτόντως,αν δεν ήταν γι'αυτούς τους γάμους...
...τότε το να ζεις μόνος στα γηρατειά θα ήταν πολύ δύσκολο,έτσι δεν είναι;
Είναι δύσκολο να μένεις μόνος σε οποιαδήποτε ηλικία.
Και ποιος είπε στους ανθρώπους μην νιώθετε μοναξιά ακόμα και μετά τους γάμους;
Σωστά.
Η μοναξιά δεν φεύγει από δίπλα σου όπως και η σκιά σου.
Δεν θα επιτρέψω ποτέ να με αφήσει η Πούλτι.
Και ο άντρας σου;
Δε θα την άφηνε καν να πάει στο σχολείο.
Ξέρεις,ήταν στο Μουμπάι δύο φορές σ'ένα μήνα.
Μόνο για να δει την Πούλτι.
-Τι γλυκό. -Ναι.
Συνήθως μιλάει πάντα για το παλιό Δελχί.
Αλλά όταν δεν βλέπει την Πούλτι,το ίδιο το σπίτι φαντάζει σαν φυλακή.
Το σπίτι του είναι όπου είμαι εγώ και η Πούλτι.
Οπως λένε...
Σπίτι είναι όπου βρίσκεται η καρδιά σου.
"Στιγμή..."
"Ολα σταμάτησαν σε μια στιγμή"
"Οταν κράτησες το χέρι μου με το δικό σου"
"Πηγαίνεις όπου κι αν πάω"
"Είσαι πάντα δίπλα μου όταν κοιτάζω"
"Είμαι η εποχή και είσαι το αεράκι"
"Αγαπημένη μου"
"Γελάω όταν τραγουδάς"
"Κλαίω όταν φεύγεις μακριά"
"Βρέχομαι μέσα στο ντους της αγάπης σου"
"Αγαπημένη μου"
"Η σκιά μου μοιάζει ακριβώς όπως εσύ"
"Ελα έξω,είναι εδώ οι επισκέπτες."
"Η κατάστασή μου είναι τέτοια αυτές τις μέρες..."
"Αν είμαι η αυγή,είσαι οι ακτίνες του ήλιου"
"Αν είμαι ο καθρέφτης,είσαι η εικόνα"
"Η παρέα σου είναι πολύ τρυφερή,ω σύντροφε."
"Μου έδωσες τα χρώματα της αγάπης"
Ντεβ...
-"Και με τράβηξες προς τον εαυτό σου." -Ντεβ.
"Ας χαθούμε κάπου..."
...όπου αυτή η στιγμή σταματάει για πάντα"
"Και το αύριο δεν έρχεται ποτέ"
"Αγαπημένε μου"
Βαριέμαι πάρα πολύ στο σπίτι.
-Ας πάμε κάπου. -Που;
Στο Κασμίρ.
Οχι αυτό το μήνα,έχω πολλές κρατήσεις.
Τον επόμενο μήνα.
"Αν θέλεις θα σου δώσω ένα εκατομμύριο όνειρα"
"Αν είσαι χαρούμενη τότε είμαι κι εγώ"
"Είσαι μοναδική"
"Είσαι μία και μοναδική"
"Δεν νιώθεις διαφορετική σε μένα"
Μαμά.
Ντεβ.Η Αγιέσα καπνίζει τσιγάρα.
Το ξέρω,μαμά.
-Είναι μερικές φορές... -Το ξέρεις;
Κρατάει τις πόρτες στο δωμάτιό σας κλειστές.
Οι πόρτες αυτού του σπιτιού δεν παρέμειναν ποτέ κλειστές.
Δεν θα το κάνει αυτό σ'αυτό το σπίτι.
Μα μαμά,γράφει εκεί.
Θα γράψει με τις πόρτες ανοιχτές;
Αυτό είναι και δικό της σπίτι.
Καλά,θα κάνω κάτι.
Θα της το πω.
"Στιγμή..."
"Ολα σταμάτησαν σε μια στιγμή"
"Οταν κράτησες το χέρι μου με το δικό σου"
"Πηγαίνεις όπου κι αν πάω"
"Είσαι πάντα δίπλα μου όταν κοιτάζω"
"Είμαι η εποχή και είσαι το αεράκι"
"Αγαπημένε μου"
"Γελάω όταν τραγουδάς"
"Κλαίω όταν φεύγεις μακριά"
"Βρέχομαι μέσα στο ντους της αγάπης σου"
"Αγαπημένη μου"
Ντεβ.
Ναι...
Νομίζεις ότι κάθε ιστορία αγάπης έχει ένα τέλος 'κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα'
Θεία,πως είναι;
Είναι τα γενέθλια της μαμάς σου;
Ναι.
Αύριο.
Μάλιστα,Κυρία.Με φωνάξατε;
Ναι,σε φώναξα.
Πότε θα έρθει αυτός ο τέταρτος επιβάτης;
Ξέρεις κάτι ή όχι;
Ποιος θα του ανοίξει την πόρτα;
Ω ναι,ο τέταρτος επιβάτης,Κυρία.
Θα επιβιβαστεί στο σταθμό Μπουσαβάλ.
Βλέπετε,το τραίνο έχει καθυστερήσει.
Θα φτάσει στις 11:30.
11:30; Πολύ αργά.
Θα καταστρέψει τον ύπνο μας,και τι θα γίνει αν είναι κάποιος παράξενος τύπος;
Θα είναι μια έκπληξη.
Εκπληξη!
Τα-ντα!
Τι;
Ανώτερος συντάκτης και ο νεώτερος συνεργάτης στην εταιρεία που είχαν ποτέ.
Οουάου...συγχαρητήρια τσαλέμπι μου.
Κι εγώ έχω καλά νέα.
Γεια.
-Μοναχικός πλανήτης... -Ολα τα προνόμια,25% αύξηση μισθού.
Επιπλέον μόνο 5 μέρες εργασίας την εβδομάδα που σημαίνει αργεία το Σάββατοκύριακο.
Μου δίνουν ακόμα και αυτοκίνητο για το πήγαινε έλα.
-Αλλά... -Μπορώ τελικά να βγω.
-Αλλά... -Ισως τώρα μπορώ να γράψω το βιβλίο μου.
Αλλά προσπαθούσες για ανεξάρτητη,έτσι δεν είναι;
Βαριέμαι να τρέχω τον φορητό μου υπολογιστή στις γωνίες αυτού του λειψάνου.
Και ο Σαμίρ είπε δεδομένου ότι πρόκειται για αρχή θα φτάσω στην ανεξάρτητη...
Αν το είπε, ο Σαμίρ τότε δεν υπάρχει πρόβλημα.
Τι θέλεις να πεις;
Γιατί έχεις πρόβλημα με τον Σαμίρ;
Δεν είναι τίποτα.
Είμαι ευτυχισμένος αν είσαι ευτυχισμένη.
Το βλέπω.
Αγιές...
Από τότε που γνωριστήκαμε,λες συνέχεια ότι μισείς την κανονική ζωή.
Δε σου αρέσει η ρουτίνα.
Και τώρα ξαφνικά αναλαμβάνεις αυτή την εργασία των 9 με 5 και χωρίς καμία συζήτηση.
Θέλω να πω ότι θα δουλεύεις από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή.
Εχω φορτωμένο πρόγραμμα τα Σαββατοκύριακα.
Οπότε λυπάμαι αν δεν πηδάω απ'τη χαρά μου γι'αυτό.
Αλλά εντάξει,είμαι χαρούμενος που θα βγεις απ'αυτό το παλιό λείψανο.
-Ξέρεις,δεν το εννοούσα έτσι. -Δεν πειράζει.
Αλλά ναι,κάποια μέρα θα ζήσουμε στο δικό μας σπίτι.
Σ'ένα κανονικό σπίτι.Με κανονικές πόρτες,παράθυρα και ντους.
Αγιές...αυτό το σπίτι,το παλιό Δελχί,οι εκδρομές, δεν είναι μόνο δουλειά για μένα.
Αυτός είμαι εγώ.Αυτή είναι η ζωή μου.
Οι ρίζες μου είναι συνδεδεμένες μ'αυτό το σπίτι.
Οταν μεταναστεύσαμε απ'τη Λαχόρ χωρίς τίποτα στα χέρια μας...
...αυτό το παλιό λείψανο μας έδωσε καταφύγιο.
Τα όνειρα του παππού ήταν...
...ότι οι πόρτες αυτού του αρχοντικού δεν πρέπει να είναι ποτέ κλειστές για κανέναν.
Οχι...
Μπορεί να νιώθεις ότι είναι μελόδραμα ή οτιδήποτε άλλο...
...αλλά αν φύγω απ'αυτό το σπίτι και την οικογένεια τότε δεν μπορώ ποτέ να είμαι δικός σου.
Επειδή δεν θα είμαι πια εγώ,Αγιές.
Οπότε όσο οπισθοδρομικό κι αν ακούγεται, αυτή είναι η αλήθεια μου.
Και η αλήθεια μου;
Αυτός δεν είναι ο προορισμός μου.
Μπορεί να είναι δικός σου.
Και τι είπες;
Οπισθοδρομικό; Μελοδραματικό;
-Αυτό πιστεύεις για μένα; -Τι άλλο θα μπορούσα να σκεφτώ;
Εσύ είσαι αυτή που είπε ουάου,αυτό το αρχοντικό είναι τόσο τέλειο,τόσο γοητευτικό.
Μπορώ να περάσω εδώ όλη μου τη ζωή.
Ναι,το είπα.
Αλλά ακόμα κι εσύ είπες ότι αργά ή γρήγορα...
...θέλεις να κάνεις κάτι περισσότερο με τη ζωή σου.
Πέρα απ'το παλιό Δελχί.
Οπως η ταξιδιωτική σου εταιρεία.
Γιατί δεν το σκέφτηκες ποτέ αυτό;
Θα το κάνω...
Αλλά όταν είναι η κατάλληλη ώρα και με τους δικούς μου όρους.
Και αν είναι παλιό ή οτιδήποτε άλλο,θα το κρατήσω για τα σχέδιά μου.
Αν μπορείς να δεις αυτό τον κόσμο και να με καταλάβεις...
...μόνο τότε μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι μαζί,Αγιές.
Αλλιώς;
'Μου λείπεις τόσο πολύ...'
Συγνώμη.
Το τραίνο είναι σταματημένο εδώ και πολύ ώρα.
Πόσο θα κρατήσει η στάση εδώ;
Προσπαθούμε να μάθουμε,Κύριε.
Κατά τη γνώμη μου,νομίζω ότι υπάρχει ένα άλλο τραίνο που διέρχεται,οπότε η γραμμή είναι απασχολημένη.
Ω...
Ξεκίνησε.
Κυρία,καφέ; Κύριε,καφέ;
Οχι,σ'ευχαριστώ.
-Τι έλεγα; -Ελα.
-Τι; -Ελα,πάμε.
Δεν υπάρχει δίκτυο.
Προσπαθούσες να μάθεις για την καθυστέρηση ή προσπαθούσες να ξεκινήσεις τη μηχανή;
Αγαπητή μου,ξέρεις...πάντα καθυστερώ.
Αλλάχ,πάλι τα ίδια.
Εντάξει,δεν θα το πω.
Τότε...θα πρέπει να είναι ακριβώς όπως αυτό που με είχες πείσει.
"Αν θέλεις να πεις κάτι σημαντικό,ή να τηρήσεις μια υπόσχεση"
"Αν θέλεις να του τηλεφωνήσεις,ή απλά να του φωνάξεις"
"Είμαι πάντα...αργοπορημένος"
"Αν θέλω να σώσω κάποιον...από μια θλίψη"
"Η αλήθεια ήταν κάτι άλλο..."
"...και έπρεπε να της την πω"
"Είμαι πάντα..."
Συγνώμη.
"Ποτέ δεν θα...χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
Αγιέσα.
"Σε σένα..."
Γιατί το έκανες,Ντεβ;
Με απατούσες όλο αυτό τον καιρό.
Εχεις γυναίκα.
Και παιδί.
Εκανα λάθος.
Το σώμα μου συνέχιζε να μου λέει ψέμματα, η καρδιά μου συνέχιζε να μου λέει ψέμματα.
Δεν με αγάπησες ποτέ!
Κατέστρεψα τον εαυτό μου εξαιτίας σου.
Πήγαινε! Γιόρτασε το πάρτυ γενεθλίων σου με τη γυναίκα και το παιδί σου.
Δεν μπορώ να ζω άλλο πια.
Οχι...
Αγιέσα.
Ω,Θεέ μου,Ντεβ!
Το ήξερα.
Δεν μπορείς ποτέ να ξεχάσεις να μου ευχηθείς πρώτος στα γενέθλιά μου.
Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ.
Πούλτι,κοίταξε ποιος είναι εδώ.
Κοίτα,ο μπαμπάς.
Μπαμπά! Πως μπήκες σε κινούμενο τραίνο;
-Ευτυχισμένα γενέθλια. -Σ'ευχαριστώ.
Ο μπαμπάς μπήκε στο τραίνο στο σταθμό Μπουσαβάλ.
Αλλά περίμενε για να αλλάξει η ημερομηνία.
Για να δει αυτό το χαμόγελο.
Μπαμπά,έφερες μια τούρτα για τη μαμά, αλλά τι πήρες για μένα;
Για σένα;
Τσαλέμπι;
Ευτυχισμένα γενέθλια.
Γκρινιάρα μου.
Είναι οικογενεική παράδοση των Ματούρ.Ελα.
Αλήθεια;
Εμεινα κλεισμένη στο δωμάτιό μου όλη την ημέρα.
Και τώρα με έχεις φέρει εδώ στα γενέθλιά μου...
...να με περιποιηθείς με κάποια τσαλέμπι.
Μα δεν υπάρχουν καλύτερα τσαλέμπι απ'αυτά που βρίσκεις στο δρόμο Παράθε Βάλι.
Είμαι έγκυος.
Τι;
Ναι.
-Αφεντικό... -Ναι...
Πακετάρισε άλλα 20 κουτιά.Πρόκειται να γίνω πατέρας.
Αγιές,δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει αυτό για μένα.
Και για τη μαμά...
Πρόκειται να γίνει γιαγιά.
-Μη με κοιτάς έτσι. -Σαν τι.
Δε θέλω κανένα παιδί τώρα.
Μόλις παντρευτήκαμε,Ντεβ.
Και υπάρχουν πολλά που θέλω να κάνω στη ζωή μου.
Είμαι μόλις 21.
Θέλω να γράψω.Θέλω να ταξιδέψω.Να δω τον κόσμο.
Μόλις άρχισα να γράφω.
Και αυτή η εγκυμοσύνη θα καταστρέψει τα πάντα.
Είναι πολύ νωρίς για μένα,Ντεβ,δεν μπορώ να το κάνω.
Πως είναι νωρίς;
Και ποιος λέει ότι δεν μπορείς να κάνεις αυτά τα πράγματα αργότερα;
Και ούτως ή άλλως,δεν μπορούμε να αφαιρέσουμε μια ζωή...
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό,Αγιές.
Γλυκιά μου...
Θα έχουμε μια κόρη.
Τι κάνεις εδώ;
Ελα μέσα να γνωρίσεις τον άντρα μου.
-Οχι,είναι εντάξει. -Γιατί όχι;
Ελα.
Ελα μέσα.
Αυτή είναι η Αγιέσα.
Είναι συγγραφέας,ενός μυθιστορήματος πρώτο σε πωλήσεις.
Ξέρεις,βασικά έχει έδρα της το Μουμπάι....
...αλλά πηγαίνει στο Δελχί για την παρουσίαση ενός βιβλίου.
Εντάξει.
Αγιέσα,αυτός είναι ο Ντεβ.
Ο άντρας σου.
Ναι,ο άντρας μου.
Γεια σου,Ντεβ.
Γεια.
Του ανήκει ένα μεγάλο ταξιδιωτικό γραφείο.
Το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μας το διαχειριζόμαστε μέσω της ιστοσελίδας.
Αλλά εγώ χειρίζομαι τους λογαριασμούς.
Εχω μάστερ στη διοίκηση επιχειρήσεων και θα πρέπει να χρησιμεύει σε κάτι.
Ξέρεις,χτίσαμε τα γραφεία μας ακριβώς πίσω απ'το αρχοντικό.
Ανακαινίζοντας το μέρος.
-Αλλά είπα... -Μαμά,κόψε το κέικ.
Μόλις δύο λεπτά,αγαπητή μου.
Ασε μας να τελειώσουμε την κουβέντα,τότε θα κόψουμε το κέικ.Εντάξει;
Αλλά το ξεκαθάρισα.
Μπορείς να επεκτείνεις την επιχείρηση όσο θέλεις.
Αλλά μια μέρα της εβδομάδας είναι αποκλειστικά για μας.
Για μένα και την Πούλτι.
Και την παίρνουμε.
Η επιχείρηση έχει μεγαλώσει για την ταξιδιωτική εταιρεία Ντίσα.
Τι;
Στην πραγματικότητα,το πραγματικό όνομα της κόρης μας της Πούλτι είναι Ντίσα.
Ετσι ονομάσαμε την ταξιδιωτική μας εταιρεία Ντίσα απ'αυτό.
Δεν είναι ωραίο;
-Ντίγια. -Μπα...
Κάγια.
Κάγια;
Είναι η κόρη μας και όχι κάποιο προιόν φροντίδας δέρματος.
Τάρα.
Πως είναι το Ντέβικα;
Πες στη μαμά,καλή προσπάθεια.
Και τι πρότεινε ο μπαμπάς σου;
Ντέβισα.
Συγνώμη.
Προσπάθησε να προτείνει απλά κάτι ωραίο αλλά πρόσθεσε τα ονόματά μας.
Μη λες τίποτα για τον μπαμπά μου.
Εντάξει.
Βασικά...
Δεν είναι κακή ιδέα.
Ντεβ.
Αγιέσα.
Ντίσα!
Ντεβ.
Κυρίες και Κύριοι.
Αυτή η ανακοίνωση γίνεται για δημόσιο συμφέρον....
...ότι η Αγιέσα του Ντεβ και ο Ντεβ της Αγιέσα έχουν βρει τη Ντίσα τους (κατεύθυνση)
"Οσο περισσότερο σε κοιτάζω...δεν μπορώ να πάρω αρκετό από σένα"
"Οσο περισσότερο σε σκέφτομαι...δεν μπορώ να πάρω αρκετό από σένα"
"Η αγάπη μας απεικονίζεται στα μάτια σου και στα δικά μου"
"Χτυπάει σε μένα την αγάπη σου και την αγάπη μου"
""Την αγάπη μου και την αγάπη σου"
"Οσο περισσότερο σε κοιτάζω...δεν μπορώ να πάρω αρκετό από σένα"
Οσο περισσότερο σε σκέφτομαι...δεν μπορώ να πάρω αρκετό από σένα"
"Είναι λίγο δική σου και λίγο δική μου"
"Στην πραγματικότητα,είναι το όνειρό μας μαζί"
"Μια γλυκιά μελωδία που μπορώ να ακούσω αυτές τις μέρες"
"Ολες μας οι θλίψεις θα ανακουφιστούν απλά μ'ένα χαμόγελο"
"Η αγάπη μου και η αγάπη σου"
Τι συνέβη;
Πάμε έξω;
Οχι.
Σε παρακαλώ.
Οχι.
"Δεν ζει για πάντα..."
"...αλλά η αγάπη παραμένει για πάντα και πάντα"
"Ο ήλιος,το φεγγάρι και το αεράκι..."
"...θα την κρατήσουν ζωντανή"
"Ακόμα και όταν δεν θα υπάρχουμε πια..."
"...η αγάπη θα συνεχίσει να επικρατεί σ'αυτό τον κόσμο"
"Η αγάπη μου και η αγάπη σου"
"Οσο περισσότερο σε κοιτάζω...δεν μπορώ να πάρω περισσότερο από σένα"
"Οσο περισσότερο σε σκέφτομαι...δεν μπορώ να πάρω περισσότερο από σένα"
Δεν είναι ωραίο το κέικ,αγαπητή μου;
Μια φωτογραφία,παρακαλώ.
Χαμογελάστε.
Χαμογέλασε,Ντεβ.
-Τι ευτυχισμένη οικογένεια. -Αγιέσα,εγώ....
Δες.
Ντεβ,συν Αγιέσα...Ντίσα.
Ντίσα.
Μα μόνο η κόρη μου θα μπορούσε να είναι Ντίσα.
Δεν μπορούσες να σκεφτείς διαφορετικό όνομα;
Ντίσα;
Λυπάμαι που η ανυπαρξία της άλλαξε τα πάντα.
Τα πάντα.
Γιατί κλαις;
Δεν έκλαιγα,κοιμόμουν.
Και με ξύπνησες.
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
Που είναι οι γονείς σου;
Μαμά.Τουαλέτα.
Πότε σηκώθηκες,αγαπητή μου;
Ελα,πάμε.
Δεν παντρεύτηκες.
Πως μοιάζει;
Θα έκανε τα πράγματα πιο εύκολα για σένα;
Τελείωσα.
Τελείωσα.Τόσο γρήγορα.
Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα που με εκνευρίζει περισσότερο απ'το θυμό σου.
Ποιο;
Η σιωπή σου,τι άλλο.
Λοιπόν,τα πράγματα φαίνονται σοβαρά.
Εντάξει.Θα πρέπει να κάνω κάτι,όπως πάντα.
Χαιρετισμούς,αγαπητέ μου.Νά'σαι καλά.
Οχι,όλα είναι καλά.
Ελεγα ότι η μητέρα σου θέλει να μιλήσει στον Φαιζάλ.
Ω,Θεέ μου.Το ξέχασα εντελώς.
Είναι νύχτα εκεί.
Οχι,λυπάμαι.
Οχι,το τραίνο έχει αργήσει λιγάκι.
Θα φτάσουμε στην Γκουάλιορ κάποια στιγμή.
Οχι,αγαπητή μου.Είναι εντάξει.
Αντίο.
Και οι δύο,πατέρας και γιος κοιμούνται βαθιά.
Γιατί έπρεπε να ενοχλήσεις τα παιδιά αυτή την ώρα;
Δεν τα ενόχλησα.
Είναι ο γιος μας.
Ηθελα να του μιλήσω και τον κάλεσα.
Οι ευχές δεν έχουν την αίσθηση του χρόνου.
Φαιζού.
Γιε μου.
Μαμά,πάλι λόξυγκας.
Ο λόξυγκας έφυγε.
Ακόμα και η πεθερά μου κάνει το ίδιο πράγμα για να θεραπεύσει τον λόξυγκα.
Ενας απ'τους συγγενείς της της δίδαξε αυτό το τέχνασμα.
Αδελφέ,λίγο νερό.
Προσεκτικά,Ντέβα.
Μόλις παντρευτήκατε και σε τραβάει απ'τη μύτη.
Ξέρεις μαμά,δεν υπάρχει καμία θεραπεία για τον λόξυγκα.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να αποσπάσουμε την προσοχή τους...
...και να ελπίσουμε ότι ο λόξυγκας θα εξαφανιστεί.
-Θέλω τα γλυκά της Αγκρα. -Που;
Θέλω τα γλυκά της Αγκρα.
Καταρχήν,χτένισε τα μαλλιά σου.
Οχι.
Περίμενε.
Μπαμπά,πηγαίνω.
Πρόσεχέ την,σε παρακαλώ.
-Πούλτι. -Ντίσα.
Αγαλμα.
Είμαι ο πατέρας σου,παιδί μου.
Ωστε η Ντίσα θέλει να δοκιμάσει τα γλυκά της Αγκρα,χμ.
Απελευθέρωση.
Πάμε.
Που είναι; Που είναι;
Εδώ είναι.
Αρτζούν,είμαι ο Σάννυ Σίνγκ.
Ξέρεις η γυναίκα μου η Σιμάρ.
Βασικά,μόλις χθες παντρευτήκαμε.
Αλλά είναι μεγάλη θαυμάστριά σου.
Ξέρεις το τραγούδι σου 'Τουμ Σε'
Αν μπορείς να το τραγουδήσεις μια φορά για τη Σιμάρ, αυτό θα την κάνει πραγματικά ευτυχισμένη.
Και το τραίνο καθυστέρησε δύο ώρες.
Αυτό θα βοηθήσει κι εσένα να περάσεις την ώρα σου.
Και η Σιμάρ μου θα είναι κι αυτή ευτυχισμένη.
Σωστά;
Λυπάμαι.
Τι;
Εχω πονόλαιμο.Λυπάμαι.
-Είναι εντάξει,θα πάρουμε μερικά φάρμακα για... -Είπα ότι λυπάμαι.
Εμείς οι καλλιτέχνες δεν είμαστε κάποια δημόσια περιουσία.
Τώρα σε παρακαλώ και το λέω αυτό ευγενικά.
Συγνώμη.
Ξέρεις,απλώς να κάνεις τη Σιμάρ ευτυχισμένη....
Τέλος πάντων...
Συγνώμη που σε ενόχλησα.
Ξέρεις,είχα ένα φίλο πριν παντρευτώ.
Τον αγάπησα πραγματικά.
Περισσότερο απ'όσο μπορείς να φανταστείς.
-Ολοι έχουν παρελθόν. -Σωστά.
Αλλά ο Ντεβ δεν με ρώτησε ποτέ τίποτα για το παρελθόν μου.
Ποιος; Πότε;
Που; Πως;
Τίποτα.
Οταν τον γνώρισα στο σπίτι του, ήμουν βέβαιη για όλα όσα ....
...άκουσα για το αρχοντικό.
Ξέρεις,έριξε μια ματιά στην Πούλτι και την πήρε στην αγκαλιά του.
Ποτέ δε με ρώτησε για το όνομα του πατέρα της.
Είχε μόνο μία παράκληση πριν απ'το γάμο.
Να την αποκαλούμε Ντίσα.
Μόνο αυτό.
Εχεις δίκιο.
Ολοι έχουν παρελθόν.
Αλλά μόνο μερικοί μπορούν να δουν πέρα απ'αυτό.
Ντεβ.
Στα'λεγα.
Μην τριγυρνάτε με τη μηχανή.
Αλλά εσείς είστε πανέξυπνοι.Νομίζετε ότι ξέρετε τα πάντα.
Αλλά δεν ακούτε ποτέ ένα άτομο που γέννησε δύο παιδιά.
Μαμά,σε παρακαλώ.Δεν είναι ώρα για όλα αυτά.
Κατάλαβα.
-Ωστε τώρα δεν έχεις χρόνο για μένα. -Μαμά.
-Πάμε μέσα. -Δεν έχεις χρόνο για μένα.
Μαμά...
Ο Θεός ξέρει ποιοί νομίζουν ότι είναι.
Δεν είμαστε εχθροί τους.
Μακάρι να με είχαν ακούσει.
-Νομίζει ότι είναι δικό μου λάθος. -Οχι.
Νομίζει ότι είναι δικό μου λάθος,Ντεβ.
Οχι.
Και τι γίνεται με όλα τα δείπνα,τις τελετές,τα προσκυνήματα και τις προσευχές.
Ολοι ήξεραν ότι ήταν μια δύσκολη εγκυμοσύνη.
Ηξερες ότι δεν ήθελα καν το μωρό.
Το ξέρω.
-Το ξέρω. -Αλλά όχι.
Εσύ και η μητέρα σου με στριμώξατε.
Στο'λεγα ότι ήταν πολύ σύντομα.Δεν ήμουν έτοιμη.
Δεν ήμουν έτοιμη.
Δεν ήμουν έτοιμη.Το μωρό μου δεν ήταν έτοιμο.
Το ξέρω.
Το μωρό μου δεν ήταν έτοιμο.
Εχασα αυτό το παιδί.Λυπάμαι.
Δεν είναι δικό σου λάθος,Αγιέσα.
Δεν είναι λάθος κανενός.
Συμβαίνουν αυτά.
Συμβαίνουν αυτά;
Συμβαίνουν αυτά!
Χάσαμε το μωρό μας,Ντεβ.Δεν χάθηκε κάποιο ασφαλιστήριο συμβόλαιο.
Συμβαίνουν αυτά!
Εχεις ιδέα τι μου συνέβη;
Η μητέρα σου ξέρει τι έχασα;
Και συνεχίζει να μου λέει παράλογα πράγματα.
Νομίζεις ότι δεν έχει σημασία για τη μαμά;
Αυτή η γυναίκα έκανε οτιδήποτε μπορούσε για μας.
Και δεν ήταν μόνο εσύ και η μαμά,ακόμα κι εγώ έχασα αυτό το παιδί.
Γιατί λοιπόν να το πει σε όλους στη γειτονιά;
Δεν μπορεί να το κρατήσει για τον εαυτό της;
Συγκεντρώθηκαν όλοι κάτω για να παρακολουθήσουν αυτή την παρωδία.
Αγιέσα,σταμάτα να σέρνεις τη μητέρα μου σε οτιδήποτε.
Μη με βάζεις σε θέση όπου θα πρέπει να διαλέξω μεταξύ της μητέρας μου και σε εσένα.
Και όσο για μένα...
Επειδή δεν κυοφορούσα το παιδί, δεν ήταν κομμάτι του εαυτού μου;
Δεν ήταν κομμάτι του εαυτού μου;
Δεν πονάει η καρδιά μου;
Δεν πονάω;
Ντεβ.
"Τίποτα δεν είναι όπως...ήταν πριν"
Ντεβ.
"Τα δάκρυα συνεχίζουν να τρέχουν...κάτω απ'το πρόσωπό μου"
Ει,τυφλός είσαι;
Σου μιλάω.
Κοίταξέ με.
Γιατί...
Πλακώστε τον.
Χτυπήστε τον.
"Τίποτα δεν είναι όπως...ήταν πριν"
"Τα δάκρυα συνεχίζουν να τρέχουν...κάτω απ'το πρόσωπό μου"
"Ο καιρός δεν είναι πια όπως ήταν πριν"
"Τα σύννεφα είναι εδώ...αλλά δεν υπάρχει βροχή"
"Τι είναι αυτό το σταυροδρόμι που καταλήξαμε"
"Οι δρόμοι είναι ακόμα εδώ...αλλά όχι ο σύντροφος"
Πάρε ένα γλυκό,αδελφέ Ντεβ.Είναι κόρη.
"Ελα ας περπατήσουμε...το ίδιο σοκάκι..."
"...όπου βιώσαμε αυτά τα γλυκά αρώματα"
"Ισως να έχει απομείνει κάτι"
"Από όπου ξεκινήσαμε μαζί αυτό το ταξίδι"
"Αυτό που έχουμε χάσει και έχει τελειώσει"
"Ισως μπορούμε να αναθερμάνουμε πάλι εκείνη την αγάπη"
"Τι είναι αυτό το μέρος που μας έχει φέρει η μοίρα"
"Ο χρόνος τρέχει στο ρυθμό του αλλά παραμένουμε ακίνητοι"
"Τα όνειρά μου έχουν εισπνεύσει την τελευταία τους..."
"...και χάνονται στα ατέλειωτα βάθη."
"Δεν υπάρχει ούτε ένας ήχος που να έρχεται σε μας"
"Εχουμε ανακουφιστεί απ'τον εαυτό μας"
"Η σιωπή έχει εμφανιστεί απρόοπτα στις σχέσεις μας"
"Και λείπουν τα καρδιοχτύπια"
"Ελα πίσω σε μένα όπως πριν..."
"Σε χρειάζομαι να με κρατάς σφιχτά στην αγκαλιά σου"
"Δεν μπορώ να ζήσω σ'αυτό το σκοτάδι..."
"...ας επαναφέρουμε αυτές τις χαραυγές ξανά"
Ντεβ.
Ντεβ σήκω και κατέβα κάτω.
Τι συνέβη,μαμά;
Ελα κάτω.Ελα.
Τι συνέβη;
Ελα.
Τι συνέβη;
Δεν ξέρω τι συμβαίνει μαζί της.
Τι είναι αυτό,Αγιές;
Τι είναι αυτό;
Ισως να μην έχει κάθε ιστορία αγάπης ένα τέλος 'κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα'
Λυπάμαι,Ντεβ.
Δε θα μπορούσα να το κάνω.
Αυτός ο γάμος...
Αυτός ο γάμος ήταν ένα λάθος.
Εχω χάσει τα πάντα εδώ.
Την αυτοεκτίμησή μου.
Το παιδί μου.
Δε σ'αγαπώ πια.
Φεύγω απ'το σπίτι σου,αλλά όχι απ'τη ζωή σου.
Μακάρι να ήξερα πως να ζήσω χωρίς εσένα.
Αλλά,θα προσπαθήσω.
Οχι,μαμά.
Ντέβα.
-Η Αγιέσα. -Ασε την να φύγει.
Κουνιάδα!
Ξέρεις έγραψα αυτό το τραγούδι γι'αυτήν.
Αλλά ξέσπασα την απογοήτευσή μου στον Σαρντάρ.
Συγνώμη.
Γιατί μου ζητάς συγνώμη;
Κοίτα Αρτζούν.Ησουν ερωτευμένος.
Και ήσουν απόλυτα αφοσιωμένος σ'αυτήν.
Δεν σου λέω να σταματήσεις να αγαπάς.
Αλλά πρέπει να αλλάξεις την πορεία της.
Οταν δεν είναι δυνατόν να φτάσεις τον προορισμό σου...
...είναι καλύτερα να τον αφήνεις σε μια όμορφη στροφή.
Γεια.
Δεν είναι σωστό για μένα να μείνω εδώ.
Αν μείνω,τότε θα πάρω το μέρος σου...
...και δεν είναι σωστό.
Είναι οικογενειακό σας θέμα.
Εσείς αποφασίζετε τι να κάνετε.Κανένα πρόβλημα.
Απλά λύστε το εδώ.
Είναι εντάξει.
Κοίτα,αγαπητή μου.
Χρειάζεται μόνο μια στιγμή για να σπάσεις τους δεσμούς...
...αλλά παίρνει μια ολόκληρη ζωή για να χτίσεις έναν.
Είναι ευθύνη κάθε γυναίκας να σώσει τον γάμο της.
Δεν είναι αυτό το θέμα,μαμά.
Το θέμα είναι ότι αγαπάτε ο ένας τον άλλο.
Σταματήστε να προσποιείστε ότι δεν αγαπιέστε.
Κοίτα,ξέρω ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά.
-Αλλά αν... -Γιατί δεν πηγαίνετε κάπου;
Στη Σίμλα.Στη Μανάλι ή ίσως...
Στο Κασμίρ.
Θα έρθεις;
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
-"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου" -Αρτζούν! Ναι!
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου"
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Είσαι σαν ένα παραμύθι..."
"Είσαι σαν μία σονάτα"
"Θέλω να σε ακούω συνέχεια νύχτα και μέρα"
"Είσαι η ηρεμία του μυαλού μου..."
"...η θεραπεία σε κάθε πόνο"
"Δεν μπορώ να ζήσω ούτε λεπτό χωρίς εσένα"
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου"
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
"Είσαι το ταξίδι μου και το καραβάνι μου"
"Είσαι ο προορισμός μου και το μονοπάτι μου"
"Η αγάπη σου είχε τέτοια επίδραση σε μένα"
"Τα βήματά σου κάνουν την καρδιά μου να χτυπάει"
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου"
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
Ησουν καταπληκτικός,Αρτζούν.
Σ'ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Πάμε,αγαπητή μου.
Ελα.
Ναι.
-Πολύ ωραία,νεαρέ μου. -Σας ευχαριστώ,Κύριε.
Τραγουδάς απ'την καρδιά σου.
Μπορώ να πω κάτι νεαρέ μου,αν δε σε πειράζει;
Φυσικά.
Η αγάπη τους είναι εξωπραγματική.
Αυτές που δεν προορίζονται να συναντηθούν.
Θα με αγαπάς έτσι;
Τι στο...
-Η μουσική θεραπεύει,αδελφέ. -Σωστά.
Ηταν ένα τεράστιο βάρος απ'την καρδιά μου.
-Ευχαριστώ,παιδιά. -Ω,έλα τώρα.
Το ταξίδι τελειώνει,αλλά η ζωή συνεχίζεται.
...το εξπρές του Νιζαμουντίν φτάνει στην πλατφόρμα νούμερο 17.
Ελα,μπαμπά.Πάμε.
Γιατί περπατάς τόσο αργά; Πάμε.
Συγνώμη.
Σ'ευχαριστώ.
Εγώ θα έπρεπε να σου πω ευχαριστώ.
Εφαγα όλο το φαγητό σου.
Ησουν τόσο καλή παρέα.
Δεν ξέρεις τι μου έδωσες.
Το σπίτι μου.
Την οικογένειά μου.
Τον Ντεβ.
Βασικά,είχα ένα προαίσθημα όταν σε είδα.
Αλλά,όταν έπιασες τη μύτη του Ντεβ,εγώ...
Τέλος πάντων...
Ισως να μη θέλεις να με ξανασυναντήσεις.
Αλλά,θα χαρώ να σε γνωρίσω.
Εχεις τη διεύθυνσή μας.
Ελα κάποια μέρα.
Θα το ήθελα πραγματικά.
Σ'ευχαριστώ.
Μπαμπά.Το άγαλμα τελείωσε.
Μαμά,κοίταξε τι συμβαίνει στον μπαμπά.
Μπαμπά,τι συνέβη;
Μπαμπά.
Ηρθα.
Στο Κασμίρ.
Ημουν εκεί,Αγιέσα.
Στεκόσουν μπροστά απ'το ρέμα,
φορώντας ένα μαύρο σακάκι.
Κοιτούσες το νερό.
Δεν μπορώ να ξεχάσω ποτέ αυτό το πρόσωπο.
Με έκανε να νιώθω σαν να σε έχω απομακρύνει απ'τον εαυτό σου.
Δε νομίζω ότι σε είχα ποτέ αγαπήσει περισσότερο από εκείνη τη στιγμή.
Επειδή όλα άλλαξαν εκείνη τη στιγμή.
Αν αγαπάς ένα λουλούδι μην το ξεριζώσεις,πότισέ το'
Φαινόταν σαν ολόκληρο το σύμπαν να προσπαθούσε να μου πει κάτι.
Και είμαι τόσο ηλίθιος που δεν μπορώ να το καταλάβω.
Τότε σε είδα.
Για πρώτη φορά,σε σκέφτηκα.
Γιατί θα έπρεπε να κάνεις εσύ όλες τις θυσίες στη ζωή σου;
Γιατί δεν μπορώ να κάνω εγώ κάτι;
Σκέφτηκες ποτέ...
γιατί ξεκίνησα τις διαδικασίες για το διαζύγιο;
Γιατί έγινα το κακό παιδί κατά την άποψή σου;
Επειδή ήσουν πλήρης ακόμα και χωρίς εμένα.
Ο κόσμος της Αγιέσα μου ήταν πολύ μεγαλύτερος απ'το αρχοντικό του Νέτατζι.
Ηταν μακρύτερος και ευρύτερος.
Αναρωτιόμουν τι προσπαθούσα να κάνω;
Πως μπορεί κάποιος να περιορίσει τη θάλασσα σ'ένα πηγάδι;
Και όσο για το μυθιστόρημά σου.
Το διάβασα.
Ξανά και ξανά.
Και αφού το διάβασα,ήξερα...ότι δεν ήμουν ο προορισμός σου.
Ημουν ευτυχής που θα μπορούσα να δώσω μια μικρή ώθηση στην πτήση σου.
Μην το αφήνεις να χαθεί,Αγιέσα.
Σε παρακαλώ.
Ξέρεις,
διάβασα μια ιστορία όταν ήμουν παιδί.
Την ιστορία δύο πουλιών.
Οι κόσμοι τους ήταν διαφορετικοί.
Το ένα ήταν φτιαγμένο για τον ουρανό και το άλλο για το κλουβί.
Αλλά ερωτεύτηκαν.
Ακόμα και μετά από πολλές προσπάθειες,
...το πουλί δεν μπορούσε να ζήσει στο κλουβί,
...ούτε και το άλλο να υψωθεί στους ουρανούς.
Αλλά η αγάπη τους δεν μειώθηκε ποτέ.
Ισως...
Ισως είμαστε σαν αυτά τα πουλιά,Ντεβ.
Για χρόνια έφερα αυτό το βάρος,αυτή την οργή, ότι ούτε καν μ'αγάπησες ποτέ.
Ποτέ δεν σταμάτησα να σ'αγαπώ.
Γι'αυτό έπρεπε να σε αφήσω να φύγεις.
Αλλαξες την έννοια της αγάπης.
Ντεβ.
Θα φροντίζεις τον εαυτό σου;
Θα περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο βιβλίο σου.
Εντάξει.
Πάμε.
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου"
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
Η αγάπη τους είναι εξωπραγματική.
Αυτές που δεν προορίζονται να συναντηθούν.
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου"
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Είσαι σαν ένα παραμύθι..."
"Είσαι σαν μία σονάτα"
"Θέλω να σε ακούω συνέχεια νύχτα και μέρα"
"Είσαι η ηρεμία του μυαλού μου..."
"...η θεραπεία σε κάθε πόνο"
"Δεν μπορώ να ζήσω ούτε λεπτό χωρίς εσένα"
"Είσαι αυτή που φωτίζει τον κόσμο μου"
"Φτιάχνεις τις νύχτες μου και την χαραυγή μου"
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
"Ποτέ δεν θα χωρίσουν οι δρόμοι μας..."
"Ποτέ...Ποτέ"
"Τι άλλο μπορώ να πω..."
"Σε σένα..."
-ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ- -KALK46-